جاوشير 2 / 1 ، جندبيدستر 2 / 1 ل . و مقدارى مشك . چكاندن شير زنان در بينى . . . . به عقيده قدما ، اگر باد از معده توليد شده باشد علاوه بر علائم مذكور ، ضعف و درد معده هم وجود خواهد داشت و نيز چنانچه غذاى بادآور و بخارزا خورده شود صداع افزايش خواهد يافت . وقتى كه غذا هضم گردد درد ساكن‌تر شده و از ميانه سرآغاز مىشود . پزشكان متقدم نخست اقدام به پاكسازى معده مىكردند سپس ايارج فيقرا و ماء الاصول و يا روغن كرچك و منقح صبر زرد مىدادند . داروهاى ديگر عبارت بودند از : معجون سقمونيا ، مسرديطوس ، ترياق بزرك و يا مرهم روغن كرچك و مصطكى ، براى مالش روى معده . استفاده از زيره و دارچين در غذا . اگر درد ناشى از سردى معده مىبود مصطكى را با گلقند آميخته و به بيمار مىخورانيدند و براى رفع گرمى آن آميخته‌اى از شكر ، گشنيز خشك و تخم كتان مىدادند . ( اين دارو در درمان اورمى نيز اثر بسيار خوب داشته و غالبا عوارض آن را بر طرف مىسازد . در واقع اين دارو يكى از داروهاى خوب براى مجارى ادرار مىباشد . ) صداع ناشى از خشكى نشانه - نشانه‌هاى صداعى كه از خشكى ناشى شده باشد عبارتند از بىخوابى ، خشكى بينى و چشم و سبكى سر . اين سبكى سر گاه چنانست كه سر از هر سو به جنبش درآمده و بيمار احساس از كارافتادگى مراكز مغزى خود را مىنمايد . درمان - به عقيده قدما مداوا در جهت افزايش رطوبت بايد صورت گيرد . اگر مزاج متمايل به سردى بود عسل و دارچين و زيره و نيز آميخته‌اى از روغن بنفشه با روغن شويد مورد تجويز قرار مىگرفت . به بيماران گرم مزاج « داروهاى سرد » همچون آب كدو و خيار ، گشنيز ، اسفناج همراه با غذا داده مىشد . روغن مغز كدو و بنفشه را در بينى مىچكاندند و كف پا و مقعد را نيز با